در فقيه ج3 ص297 روايت کرده معصوم(ع) فرمود ايمان مؤمن کامل نمي شود مگر متعه کند
در مصباح المتهجد ص324 روايت کرده حضرت صادق(علیه السلام) فرمود من دوست دارم مؤمن از دنيا نرود مگر متعه کرده باشد ولو يکبار!
در کافي ج5 ص465 روايت کرده مردي گفت من دختر عمويي ثروتمند دارم يکبار کسي را فرستاد و گفت تو مي داني که من خواستگاران فراواني دارم اما ازدواج نکرده ام و از روي رغبت به مردان به تو پيغام ندادم بلکه شنيده ام که متعه حکم خدا و سنت نبي(ص) است ولي زفر( به معناي خيک است! کنايه از يکي از خلفا که پاره شدن خيک شکمشان معروف است!) آن را حرام کرده دوست دارم امر خدا و رسول(ص) را اطاعت کنم و زفر را عصيان نمايم بنابراين از تو مي خواهم مرا متعه کني من به او پيغام دادم که بايد با امام باقر(علیه السلام) مشورت کنم وقتي به حضرت گفتم فرمود اين کار را بکن و خداوند بر شما دو نفر خير و رحمت فرستد
در رسالةالمتعة و بحارالانوار ج103 ص306 روايت کرده که امام صادق(ع) به کسي از ياران خود فرمود از فلان وقت تا الان متعه کرده اي؟ او گفت نه نياز نداشتم فرمود اگرچه نياز نداشتي اما من دوست دارم با متعه، سنت رسول خدا(ص) را احيا کني
در رسالةالمتعة روايت کرده که حضرت صادق(ع) به يکي از ياران خود فرمود از فلان وقت تاکنون متعه کرده اي؟ گفت نه فرمود چرا گفت پول ندارم! حضرت يک سکه طلا به او داد و او را قسم داد که تا قبل از رسيدن به منزلش متعه کند!
در احتجاج طبرسي ج2 ص485 روايت کرده کسي در ايام غيبت صغري توسط يکي از وکلاي حضرت ولي عصر(عجل الله فرجه و روحي فداه) به ايشان نامه اي نوشت به اين مضمون «مردي هست که معتقد به حقانيت اهل بيت(ع) است و متعه را هم قبول دارد و ... و همسري دارد که او هم معتقد به اهل بيت(ع) است اما از شوهر خواسته سوگند بخورد که زن دوم نگيرد و متعه هم نکند... و از اين جريان19سال مي گذرد و اين مرد به قولش وفا کرده و گاهي چند ماه مسافرت است اما هيچ کاري نمي کند... و اينکه به اين سوگند عمل مي کند براي اين نيست که متعه را قبول ندارد بلکه کاملا قبول دارد اما مي خواهد همسرش را راضي نگهدارد آيا اين مرد گناهي مرتکب شده است؟» حضرت صاحب الامر(عج) در جواب نوشتند بسيار نيکوست که اطاعت خدا کند بوسيله متعه ولو يکبار و به اين شکل، سوگند معصيت آلود را بشکند
در فقيه ج3 ص296 روايت کرده که حضرت باقر(ع) فرمودند حتي اگر کسي همسر هم داشته باشد مي تواند متعه کند حتي اگر همسرش در شهر او و همراهش باشد
و.......
تمام اين احاديث در وسائل الشيعة نيز روايت شده (ج21) و در مضمون آنها ده ها حديث ديگر هم وجود دارد
اين امر خدا و حکم دين بود که من موظف بودم به گوش ديگران برسونم... اگر کساني ناراحت هستند و بدشون اومده به من مربوط نيست
*(فمن شاء فليؤمن و من شاء فليکفر انا اعتدنا للظالمين نارا...)* سوره کهف آيه29
نقل از
